.
ประโยคนี้มักจะเป็นคำถามท้ายคาบของงานสัมมนาหลายๆครั้ง เวลาผมมีโอกาสได้ไปพูดเรื่องแรงบันดาลใจหรือเรื่องการตั้งเป้าหมาย
.
เอาจริงๆก็ต้องถามตัวเองเหมือนกันนะว่า
.
“ไม่มีเป้าหมาย” หรือ “ไม่กล้าที่จะตั้ง”
.
เชื่อไหมว่าหลายคนที่ผมเจอ พอคุยจริงๆแล้ว ไม่ใช่คนไม่มีเป้าหมายนะ
.
แต่แค่กลัวที่จะตั้งเป้าหมายเท่านั้นเอง
.
“ตั้งไปก็ทำไม่ได้หรอก ทุกวันนี้เงินจะกินข้าวยังไม่มี”
.
“จะไปทำได้ยังไง ผมรู้เลยว่าแม่ผมจะพูดกับผมว่ายังไง”
.
ขนาดใช้คำถามว่า ถ้าไม่มีข้อจำกัดเรื่องเงิน เรื่องเวลา อยากมีชีวิตแบบไหน?
.
บางคนยังอุตสาห์ตอบว่า “เรื่องแบบนั้นมันไม่มีทางเกิดขึ้นจริงหรอก”
.
การตั้งเป้าหมาย เป็นเรื่องเจ็บปวดกว่าที่เราคิด
.
เพราะเมื่อเราเริ่มนึกถึงชีวิตที่อยากได้ ยิ่งชัดเจนเท่าไหร่ ภาพความล้มเหลวที่มีโอกาสจะไม่ได้ตามฝัน มันก็จะพลอยชัดเจนตามไปด้วย
.
“การเคลื่อนที่ข้างหน้า ต้องทิ้งบางอย่างไว้เบื้องหลัง”
.
มันอาจจะหมายถึงเวลา ความสุข ความสนุก หรือ แม้แต่ความสัมพันธ์กับคนที่บ้าน
.
อยากน้ำหนักลดลงซักเดือนล่ะ 3 โล ก็ต้องแน่ใจว่าจะทิ้งชานมไข่มุกไว้เบื้องหลัง
.
อยากพูดภาษาจีนได้ ก็ต้องเสียสละเวลาว่างมานั่งท่องนั่งฟังศัพท์วันละหลายชั่วโมง
.
อยากมีรายได้เพิ่มซักเดือนล่ะ 20,000 บาท ก็ต้องพร้อมจะเอาเวลาว่างหลังเลิกงานไปทำอะไรบางอย่าง
.
เราจะรู้ว่านั่นคือฝันของเราจริงๆ ก็ต่อเมื่อเราแน่ใจว่าเราพร้อมจะแลกกับอะไรบางอย่างจริงๆ ถ้ายังไม่พร้อมแรก ก็แปลว่าเรายังอยากได้มันไม่มากพอ
.
แม้คนที่ไม่มีเป้าหมาย ไม่ได้เป็นคนที่มีปัญหาอะไร
.
แต่เราก็ต้องรู้ไว้เสมอว่า ความล้มเหลวที่ไม่ได้อยู่ตรงหน้า เพียงเพราะเราไม่ได้ตั้งเป้าหมายไว้ในวันนี้
.
… มันก็มีอยู่จริงๆนะ
.
การไม่กล้าคิดถึงการเก็บเงินไว้ใช้หลังเกษียณซัก 10 ล้านบาท เพราะไม่เชื่อว่าตัวเองจะทำมันได้ในประเทศและเศรษฐกิจแบบนี้
.
ก็ไม่ได้แปลว่า วันที่เราจะทำงานไม่ไหว และไม่มีเงินใช้ตอนแก่จะไม่มีวันมาถึง
.
ถ้ารู้แน่ชัดว่ามันคือทางออกของปัญหา(แม้จะเป็นปัญหาในอนาคต) ยากแค่ไหน ยังไงก็ต้องทำป่ะวะ
.
ยามติดเกาะ หรือ หลงป่า ถ้าไม่กล้าเรียนรู้การล่าสัตว์หรือหาอาหาร เพราะกลัวเสือกัด หรือตกต้นไม้ ยังไงสุดท้ายชีวิตก็จะจบลงด้วยการอดตายอยู่ดี
.
ใครจะสุขสบาย ใช้ชีวิตง่ายกว่าเรายังไง … ช่างเค้า
.
โลกจะไม่ยุติธรรม เหลื่อมล้ำขนาดไหน … ช่างมันก่อน
.
ถ้าต้องรอให้ทุกอย่างภายนอกพร้อมสมบูรณ์ก่อนค่อยเริ่ม อาจจะช้าเกินไปสำหรับชีวิตในเซิรฟนี้
.
ลองกล้าตั้งเป้าหมาย นึกถึงชีวิตที่อยากได้ และยอมรับความจริงให้ได้ว่า เราจะไม่มีวันได้มันมา จากการไม่เสียสละอะไรเลย
.
นึกถึงสิ่งที่อยากได้จริงๆในชีวิต ไม่ใช่แค่สิ่งที่อยากได้วันนี้
.
ยอมกัดฟัน ลำบากใจ กล้าทิ้งความสะดวกสบายบางเรื่องตอนนี้เอาไว้
.
เดี๋ยวพอเราเริ่มรู้ตัวว่าชีวิต มันค่อยๆเคลื่อนไปข้างหน้า
.
เราจะเริ่มรู้ว่า ชีวิตที่มีเป้าหมาย มันมีความสุขจริงๆนะ
.
คยต