อ่านแล้วรู้สึกแปลกๆใช่ไหม เป้าหมายขององค์กรต้องสำคัญที่สุดสิ จะมาเป็นแค่ทางผ่านได้ยังไง
.
เอาจริงๆ คนที่คิดว่าเป้าขององค์กรหรือของเราที่เป็นเจ้าของกิจการมันสำคัญ “ก็มีแต่เรานั่นแหละ”
.
บริษัทที่ยังมีชุดความคิดแบบ “คุณต้องทุ่มเทเพื่อองค์กร เพราะเราจ่ายเงินคุณแล้ว” จะเริ่มมีปัญหาเรื่องทีมงานประเภท “ทำแค่พอเสร็จ” หรือ “ทำแค่พอไม่ตกงาน” จนความสามารถในการแข่งขันของแบรนด์เริ่มลดลง เหมือนทีมฟุตบอลที่นักเตะไม่มีใจจะวิ่ง
.
“เงิน” อาจจะสำคัญก็จริง แต่มันไม่ได้มีค่า ด้วยตัวมันเอง
.
เงินเป็นแค่เครื่องมือที่เอาไว้ช่วยเหลือให้คนๆนึงได้เดินทางไปถึงเป้าหมายได้ง่ายขึ้นเท่านั้นเอง
.
คนมีลูก ก็มาทำงานหาเงิน เพื่อกลับไปทำให้ ชีวิตลูกดีขึ้น และ มีเวลาอยู่กับลูก
.
คนโสดที่ชอบท่องเที่ยว ก็มาทำงานหาเงิน เพื่อไปเที่ยวในที่ๆเค้าอยากไป
.
พนักงานทุกคนหาเงินโดยมีเป้าหมายที่ต่างกัน ก็เหมือนกับลูกค้าของเรา ที่ต่างคนก็อยากสวยอยากเทห์ด้วยเหตุผลของตัวเอง
.
ถ้าเป้าหมายเค้าคือ”ชีวิตของลูกทีดีขึ้น” รูปแบบการทำงานหรือวิธีการพูดของเรา สนับสนุนหรือช่วยเหลือเค้าเรื่องนี้ได้ไหม
.
ถ้าเป้าหมายเค้าคือ “อยากไปเชคอินทั่วโลก” เราทำให้เค้าเห็นภาพนั้น โดยมีองค์กรเป็นคนซัพพอร์ตได้รึเปล่า
.
เราได้เคยพูดคุยหรือทำให้ทีมงานของเรารู้สึกไหมว่า ถ้า “ยอดขายของบริษัท” เพิ่มขึ้น มันทำให้ตัวเค้าเดินเข้าใกล้ “ความฝันของตัวเอง” เพิ่มขึ้นอีกก้าวรึเปล่า
.
ถ้าองค์กรพอจะซัพพอร์ตเป้าหมายทีมงานในรูปแบบอื่นได้ เช่น ทริปเที่ยวต่างประเทศถ้ายอดถึง ทุนการศึกษาลูกสำหรับพนักงานที่ทำงานดี พอเป็นแบบนี้ถ้าเงินเดือนไม่ได้ต่างกันมากมาย เค้าอาจจะพอรู้สึกได้ว่า บริษัทนี้น่าจะเหมาะกับเค้ามากกว่าที่อื่น
.
(เอาจริงๆผมเคยเจอคนที่ทุ่มเททำงานในบริษัทที่เงินเดือนไม่ได้สูง เพียงเพราะได้ทำงานอยู่ในตึกเดียวกันกับศิลปินที่ชอบด้วยนะ)
.
ทีมงานทุกคนมีเป้าหมายเฉพาะเป็นของของตัวเอง … เพราะองค์กรเองก็มีเช่นกัน และไม่มีเป้าหมายของใครสำคัญน้อยกว่ากันในสายตาของตัวเอง
.
ถ้าเราอยากให้พนักงานมองเห็นว่า “เป้าหมายขององค์กร” สำคัญ
.
ก็ทำให้พนักงานรู้ว่า “มาทำเรื่องนี้กับชั้นสิ” แล้วนายจะได้ในสิ่งที่นายต้องการ
.